హైదరాబాద్ నగర నీటి భద్రతకు దీర్ఘకాలిక చర్యలు అవసరం

హైదరాబాద్ నగర నీటి భద్రతకు దీర్ఘకాలిక చర్యలు అవసరం

ఎస్ డీపీఐ తెలంగాణ రాష్ట్ర అధ్యక్షులు సయ్యద్ మన్సూర్ షా పత్రికా ప్రకటన

ఇటీవల ఎదురైన నీటి కొరత సమస్యలు పారదర్శకమైన నీటి ప్రణాళిక, గతంలో చేసిన పెట్టుబడులకు జవాబుదారీతనం, అలాగే అధిక నీటిని వినియోగించే పరిశ్రమల అభివృద్ధిపై కఠినమైన నియంత్రణలు ఎంత అవసరమో స్పష్టం చేస్తున్నాయి.

అక్టోబర్ నెలలో వచ్చిన మీడియా కథనాల ప్రకారం, హైదరాబాద్లో ప్రతిరోజూ సుమారు 5,000 నుంచి 8,000 వరకు ట్యాంకర్ నీటి కోసం అభ్యర్థనలు వస్తున్నాయి. నగరానికి రోజుకు 585 మిలియన్ గ్యాలన్ల (MGD) నీటి సరఫరా జరుగుతుండగా, అవసరం 735 MGDగా అంచనా వేయబడింది. అంటే రోజుకు సుమారు 150 MGD నీటి కొరత ఉన్నట్లు నివేదికలు వెల్లడించాయి

అయితే, ఇవి నిర్దిష్ట కాలానికి సంబంధించిన అంచనాలు మాత్రమే. పూర్తిగా ఆడిట్ చేయబడిన నీటి లెక్కలు కావు.

మంజీరా, కృష్ణా, గోదావరి ప్రాజెక్టుల ద్వారా హైదరాబాద్ నగర నీటి సరఫరా వ్యవస్థను విస్తరించినప్పటికీ, నగరంలో నీటి అవసరం నిరంతరం పెరుగుతూనే ఉంది.

1957 నుంచి ఇప్పటివరకు వివిధ ప్రభుత్వాల పాలనలో జరిగిన అనుభవం మనకు ఒక ముఖ్యమైన విషయాన్ని తెలియజేస్తోంది. ప్రాజెక్టుల సామర్థ్యాన్ని ప్రకటించడం లేదా భారీ బడ్జెట్ను ఖర్చు చేయడం మాత్రమే ప్రజలకు నిరంతరాయంగా నీటి సరఫరా జరుగుతుందని హామీ ఇవ్వదు.

నీటి పైపులైన్లలో జరిగే లీకేజీల స్థాయి.

కరువు పరిస్థితుల్లో నీటి సరఫరా ఎంతవరకు కొనసాగించగలిగారు అనే వివరాలు.

ఇది ఏ ఒక్క ప్రభుత్వానికో బాధ్యతను ఆపాదించడం కాదు. గతంలో పాలించిన అన్ని ప్రభుత్వాల పనితీరుపై పారదర్శకతతో కూడిన జవాబుదారీతనం అవసరమని మా అభిప్రాయం.

1 మెగావాట్ (MW) సామర్థ్యం కలిగిన డేటా సెంటర్ రోజుకు 0.070 మిలియన్ లీటర్ల నీటిని వినియోగిస్తుందని ఈ ప్రకటనలో పేర్కొనబడింది.

డేటా సెంటర్ సామర్థ్యం పెరిగే కొద్దీ, రోజువారీ నీటి వినియోగం కూడా పెరిగే అవకాశం ఉంది. దీనివల్ల నగరంలో నీటి కొరత మరింత పెరిగి, హైదరాబాద్ ప్రజల సాధారణ గృహావసరాల నీటి సరఫరాపై ప్రభావం పడే ప్రమాదం ఉంది.

1. ప్రాజెక్టు వారీగా నీటి వినియోగ వివరాలు ప్రకటించాలి: ప్రతి డేటా సెంటర్కు సంబంధించిన సాధారణ రోజువారీ నీటి వినియోగం, వేసవిలో గరిష్ఠ నీటి అవసరం, ప్రాజెక్టు ప్రారంభ దశలవారీ వినియోగం, కూలింగ్ వ్యవస్థలో నీటి నష్టాలు, శుభ్రపరిచే పనులు, సిబ్బంది అవసరాలు మరియు అత్యవసర పరిస్థితుల్లో అవసరమయ్యే నీటి పరిమాణాన్ని వెల్లడించాలి.
2. తాగునీటి వినియోగంపై నిషేధం విధించాలి: డేటా సెంటర్ల కోసం మున్సిపల్ తాగునీటిపై ఆధారపడటాన్ని నిషేధించాలి.
3. నీటి వనరులపై స్వతంత్ర ధృవీకరణ తప్పనిసరి చేయాలి: ప్రతి ప్రాజెక్టుకు సంబంధించిన నీటి వనరుల ఒప్పందాన్ని బాధ్యతాయుత అధికారులు సంతకం చేసి, స్వతంత్ర నిపుణులతో ధృవీకరించాలి. శుద్ధి చేసిన మురుగునీటిని (Recycled Water) వినియోగించాలంటే, దానికి అవసరమైన శుద్ధి కేంద్రం, పైప్లాన్, నిల్వ సదుపాయాలు మరియు నాణ్యత నియంత్రణ వ్యవస్థలు పూర్తిగా నిర్మించబడి, పరీక్షించబడి, పనిచేస్తున్నప్పుడే దానిని అందుబాటులో ఉన్న నీటిగా పరిగణించాలి.
4. నీటి వినియోగ సామర్థ్యానికి పరిమితులు విధించాలి: ప్రతి నీటి వనరుకు సంబంధించి WUE (Water Usage Effectiveness) ప్రమాణాలను నిర్ణయించాలి. నీటి వినియోగాన్ని కొలిచే మీటర్లు ఏర్పాటు చేయాలి. ప్రతి నెల వినియోగ వివరాలను సమర్పించడం, ప్రతి సంవత్సరం స్వతంత్ర సంస్థల ద్వారా ఆడిట్ నిర్వహించడం తప్పనిసరి చేయాలి.
5. వర్షపు నీటి సంరక్షణ మరియు పునర్వినియోగం తప్పనిసరి చేయాలి: ప్రతి డేటా సెంటర్లో లో వర్షపు నీటి సేకరణ, వర్షపు నీటి నిల్వ, మురుగునీటి శుద్ధి మరియు శుద్ధి చేసిన నీటి పునర్వినియోగ వ్యవస్థలను ఏర్పాటు చేయాలి. కేవలం పరికరాలు ఏర్పాటు చేశామని కాకుండా, అవి వాస్తవంగా ఎంతవరకు పనిచేస్తున్నాయో నిరూపించాలి.
6. కరువు పరిస్థితుల్లో ప్రత్యేక నిబంధనలు అమలు చేయాలి: నీటి కొరత ఏర్పడినప్పుడు గృహ అవసరాలకు సంబంధించిన

తాగునీటి సరఫరాను తగ్గించే ముందు, అత్యవసరం కాని పారిశ్రామిక నీటి వినియోగాన్ని తగ్గించాలి.

7. అనుమతి లేని భూగర్భ జలాల వినియోగాన్ని నిషేధించాలి: పరిశ్రమలు అనుమతి లేకుండా బోర్వెల్ల ద్వారా భూగర్భ జలాలను తోడుకోవడాన్ని పూర్తిగా నిషేధించాలి. ప్రతి బోర్వెల్ వివరాలను బహిర్గతం చేయాలి, నీటి మీటర్లు ఏర్పాటు చేయాలి మరియు నిబంధనలు ఉల్లంఘించిన వారిపై తీసుకున్న చర్యలను ప్రజలకు వెల్లడించాలి.

మా స్పష్టమైన అభిప్రాయం

“నీటి విధానాల విజయాన్ని ప్రకటించిన బడ్జెట్ ఎంత? ప్రారంభించిన ప్రాజెక్టులు ఎన్ని? అనే అంశాల ఆధారంగా అంచనా వేయకూడదు. వర్షాలు సరిగ్గా కురవని క్లిష్ట పరిస్థితుల్లో కూడా ప్రజలకు ఎంత మేరకు సురక్షితమైన తాగునీరు న…